प्राजक्त

प्राजक्त

अंगणात बहरुन आलाय प्राजक्त आज
तुझ्या आठवणींच्या प्रत्येक गंधात
दरवळतोय त्याचा सुवास

संथ वार्‍यावर होणारी सळसळ
अन् त्याच रंगाच्या ओढणीमागची तुझी हालचाल

त्या गंधात बहरलेली लांबसडक वेणी
अन् तेव्हा हातात उतरलेली एक लाजलेली कळी

हजार वार्‍या झाल्या असेल
प्राजकताच्या बहाण्यात माझ्या दारी
नजरभेटीची हूरहुर नयनी
ती नजर मिळताच तू मात्र गोरिमोरी

ऐश्या अनेक आठवणींचा सडा
वेचतसे मी
जेव्हा बहरे हा प्राजक्त
घेऊन आठवण तुझी माझ्या अंगणी.....

धनंजय :-)

लग्नघटिका

लग्नघटिका

आज आयुष्य
सप्तपदीनी नव्याने चित्तारल
अन् लग्नाच्या वेदित मी तयाला
मन्त्राग्नित नव रूप घेताना बघितल...

अंतरपाटापलिकडे
आयुष्य एक नवा पट घेऊन उभ होत
अन् माळाबरोबरच अनेक संदर्भ
सुद्धा ते एकमेकाना देत होत...

तलहातावरच्या मेहेन्दित
जन्मली एक रेष नवी
तैशीच भाळीच्या कुंकवाने
रंगवली एक खूण राहिलेली जन्मवेळी..

कोणत्या तराजूत तोलु हे मन
एक डोळ्या हसू अन् दूज्या दिले आसु
सप्तपदीच्या हर पावलावर वाढवली तयाने
होती नव्या नात्यांची हूरहुर
अन् तूटनार्‍या रुनानुबंधांची तगमग..


दोन विधीनी तर भान्डावून सोडलय,

एक मंगळसूत्राच्या घट्ट विनीत
आज माझ मीपन त्याने सोडवलय,

आणिक कन्यादानाच्या वाहिलेल्या अर्ध्यात
माझ अर्ध आयुष्य...

धनंजय

पाउस

पाउस

सरसर सरसर वारा आला ,
भरभर भरभर चला घराला

तो राजबिंडा चालला रस्त्याला,
उडाला फेटा त्याचा
तोही पळाला ..
सरसर सरसर वारा आला….

गडगड गडगड विजा कडाडल्या
तो शूर सेनानी बालसेनेतला
अवचित कुशीत आईच्या शिरला
सरसर सरसर वारा आला….

टपटप टपटप पाउस आला,
नार ती एकटीच शृंगारलेली
भिजली गेली घराच्या आडोशयाला
सरसर सरसर वारा आला…

घनघन घनघन गारा बरसल्या ग्वाल सारे घरातील
आले अंगणात जमवू लागले मोती आभाळीचे
पोटी साठवले तयानी ते खडे
अन् आम्ही हे क्षण अमृताचे

सरसर सरसर वारा आला
गडगड गडगड विजा कडाडल्या
टपटप टपटप पाउस आला
घनघन घनघन गारा बरसल्या
की सरसर सरसर वारा आला .
भरभर भरभर चला घराला, चला घराला…

-Dhananjay

हे भगवंता

हे भगवंता

तुम्हास आमची आठवण झाली
आमच्यासाठी हाच हिरामोलाचा क्षण
आज आज खरच बदललाय पार
कोणाला वाटे ना वाटे पण येथेच बदलल हे सार
मनाच्या पार पोहचले सारे
नश्वर ईएश्वर सार काही येथल तुझ्या माझ्यातला
राम राहीम मासिह कोई दुजा नाही
स्टालिन तू सुध्दा त्याच अस्तित्व का नाकारून गेला
समजले आज मजलाही सर्वत्र चांगले व्हावे
हाच एक उद्देश भगवंत असो वा नसो
सर्वत्र चांगला हाच त्याचा ना आपला उद्देश आहे
खरच पार बदलतय आता सार.......

-Dhananjay

कान्हा

कान्हा

हळूहळू बघ रजनीनेही कात टाकली रे कात टाकली
लाल रंगाचा शालू नेसून
बघ ती नववधु आली
किलबिल किलबिल वाजंत्रीही वाजे
सूर कान्हाच्या बासुरीचे
दूरवर उमलती सहाश्ररश्मीसवे
किरणांचे सडे पानवेलीतून टाकत
आदित्यानेही डोंगरमागूणी त्याशी
डोकावून पहिले रे डोकावून पहिले
हळूहळू बघ ….
मंद पवनही त्याशी खेळे
मोरपीस ते सुंदर पीतांबर डोले
सवळ्या पाण्यात जणू भास्कराने
न्हाऊ घातले रे न्हाऊ घातले
-Dhananjay

26/11

26/11 आज एक वर्ष पूर्ण होतय
या सायंकाळी मुंबई शहरालाही स्वतःच मन हलक करावास वाटल...

26/11

तीन महलातूनी संचारला
थरार चार सैतानान्चा...
अन् समुद्रातील चक्रवाताचा,
आज
माझ्या अविरत गतिस चाप

आकाशात त्या राती शीतल चंद्राबारोबर
एक धगधगता गोळाही जागला (ताज हॉटेलच रात्रभर जळन)
जागली अनेक नाती गोती
बाबा दादा ताई अन्
छूटकिची नजर शोधणारी आई

शांत फक्त निजली
सुसाट गोळयांच्य़ा प्रहारात हरवलेली
काही थंड झालेली रक्ताची थारोळी

त्या माझ्या जखमा
आजही भळभळतायेत
आज जरी नाहीत लाल
पण आठवणी सार्‍याच ठिकाणी
आसवांत वाहतायेत

बापाच छत्र हरवलेली कालची सुमी
आज सैन्यात दाखल झाली
अश्रू जपून पापण्यांच्या कोपर्‍यात
आंगर घेऊन आज उभी राहीली

रहिमचा आज एक पाय लाकडी
तरी हास्य आणिक
किट्लीतला चहाही तैसाच गुलाबी

मर्त्य चढल जरी सरणावरी
पण ना हिरावू शकला हा तांडव
हिंमत माझी
हर एक आघताबरोबर
त्याच प्रखरतेने दिपवणारी
ही येथली शक्ती एकतेची

- धनंजय

गार्‍हाणे

एक स्री जीचा प्रियकर खूप सुंदर आहे
ऐश्या स्रीचे गार्‍हाणे


गार्‍हाणे


नको निघूस सखया ऐसा बाहेर
बघूनीया तुझा रुबाब
होतात सार्‍या मदनिका घायाळ

हे प्रिया या सखया सार्‍या चिडवती मजला
का चोरून त्या बघतात तुजला

सौद्या सौद्यातूनी हालतात पडदे
नाना कारने घरी अन्
सार्‍या रुपगर्वीता आज दारी

आज मी हे छेडता दारातल्या जाईशी
तीही दरवळली आर्त अंतरातूनी
मी पुसता वदली आगमन तयाचे तिच्या घरी

ही सांजही आज अधिकच रंगली
दिसता तव मुखप्रभा
लाजून अधिकच लाल झाली

दृष्ट लागेल माझीच तुजला
तीट करते सावळ्या तुजला

कोठे रे तुजला मी लपवू
करतील कपट हे सारे
लुभावन्या मजपासुनी तुजला

एकच आहे मम वेडी आशा
ऐशी प्रेमबंधात जखडेल
त्यातून मग माझे मरणच सोडवेल तुला

-धनंजय :-)