Showing posts with label Dhananjay. Show all posts
Showing posts with label Dhananjay. Show all posts

Monday, 31 October 2011

हिरवाई –(माझी अपार्टमेंट)

हिरवाई –(माझी अपार्टमेंट)

तणा तणातून उगव रान
राना रानातून राहिल तण,
आन् फाडिला तुझा हिरवा शालू
ग माझी माय गो,

फाडिला तुझा हिरवा शालू
ग माझी माय गो....

येथे होत एक, पिम्पळाचे पान SS
तीत किती बांधीले होते झोके
अन् वडास सावित्रिच वान
उरल फक्त एक, उजाड ग उजाड

(गद्य)
मग मले हळूच काही तरी जानीवल
आन माहया पोराना हा वारसा म्या द्यायच ठरिवल

या रानावर उभारल एक जंगाल
तयाची सिमेंटाची खोड
त्यांची नाव राखली हिरवाई ,पानफुल
या खुरड्याला दिधला
मी दिधला हिरवा रंग

तेवढी जपली तुझी आठवण, आठवण

तणा तणातून उगव रान
राना रानातून राहिला तण,
आन् फाडिला तुझा हिरवा शालू
ग माझी माय गो…..

Saturday, 29 October 2011

सारीपाट

सारीपाट

मी मांडतो
मांडतो ग एक पट सारीपाट
उंटभाई जरी हा माझिया नात्यात
त्याची चाल रे चालच तिरकी बेरकी

यांचा डौलच दिसायला लाई भारी
आन ऐसा शेजारी अडिचचा घाट करी

आम्ही आपले मनाचे राजे असु
जीव मुठीत घेऊन कोपर्‍यात बसू
आस वाटते आम्हीच असु सरकार
पण वजिराच्या तालात
नाचे घरबार

त्यातही सापाडे ऐसेही सगे सोयरी
आपले आपले सरळ नाकासमोरी
ऐसे मदमस्त शेवटल्या कोनाड्यात
ते बेफिकर तुम्ही मरो तिकडे सुखदुखात

बारीकली जनता वाटे बाई बापुडी
डेली च्या पगारावारी चाले चूल भाकरी
एकच घर यांची असे चाल
पार ती त्यांच्या मार्जीची जीवनगाडी

आम्ही नामधारी
जीव येता मेताकुटिला
चेक मिळता जिवावरच पारसांग बाका
तेव्हा कोठे मर्जितले पाउल पडे
विचार करता याचे तेचे
बांधले गेले मन माझे

हा पट पटच लाई भारी
यात ना कोणी काळे आन कोणी ढवळे
येथे सारेच टाकटी एक डाव

जपून चला
कारण आपलाच रांग
ज़ादातर करी बेरंग
खर्‍या सारीपाटाहून अवघड वळणाचा
हा पट माझा जीवनाचा....

-
Dhananjay Sonawane

Monday, 8 August 2011

विराम

तीच त्याच्यावर खूप प्रेम असत, किंबहुना तिचही, पण तिला ते उमगतच नाही .
दिवस रात्र बरोबर राहणारी बोलणारी भांडणारी ती दोघ.
एकदा धीर एकवटून तो बोलतो....आपल्यातल्या नात्याला एक नवीन अर्थ देशील का?माझ्याबरोबर आयुष्या घालवशील का?
तिचा गोंधळन…. नकार… मी अस कधी बघितलच नाही तुझ्याकडे आपण मित्र म्हणूनच पुन्हा एकत्र राहू पूर्वीसारखे तसेच गप्पा मारू….पण खरच ते शक्य होत का…होत का कधी अस….

विराम (. ,? )

तेव्हा तुझ मुकेपण फार सलल
अन् आज निखळ मैत्रीच्या वरती आपला नात का गेल
याच दुख मनात राहून गेल
ना आता भावना व्यक्त करता येतात
ना शब्द मांडता येतात

तेव्हाच थोडी बंधन घातली असती तर बर झाल असता
उगाचच नात्याला नाव देण्याच्या गडबडीत
आपण एक सुंदर नात आज हरवून बसलोय

आज तुझी बोलताना होणारी तगमग
बोलायच असूनही दूर सारण्यासाठीची धडपड
मनाला पिळ देऊन जाते
आन् ईतक्या जवळ असूनही फक्त डोळ्यांच्या हालचालीपुरती
उरलेली आपली नाती….

खरच का येथेच चार पावल चाललो आपण साथीने
आपाणच होतो की दोघे जयाणी
घड्याळाच्या काट्यालाही हरवल
ज्यांच्या अविरत बडबडीत कधीच नव्हता खंड
आन कधीच नावती वायफलता

मग का अस आज होत?
हाय हेलो च्यापलिकडे जग आपला वावरत जणू नसत

या अस्वस्थ पूर्ण पण अपूर्ण नात्याला
निभावता ना थकलोय आता
अन् म्हणूनच येथे विराम देतो.
स्वल्प का पूर्ण ते काळलाच ठरवू दे
थोडा विश्राम दोहोंच्या मनाला घेऊ दे…






















Sunday, 31 July 2011

ईच्छा राधेची

ईच्छा राधेची

मनात आहे एकच ईच्छा
तुझयत सामावून जावे सजना

अस्तित्व ना दुजे कोणते
रूप आता एकची उरावे

जीवास जैसा हा आत्मा
वा हवेत विरलेला गंध प्राजक्ताचा..
कोणास ना कळे त्यात नक्की भिन्न कोणता

वैसे व्हावे आज माझे
प्रेमात फक्त खाली हा कृष्ण उरावा
ना कळो कोणा कोठे गेली राधा...

प्रतिक्षा

प्रतिक्षा

कवेत किती घ्याव हे ओले आसमंत
हिरव्या त्या पर्णराशी
अन् शीरशीरणारा गारवा
अंधारणारी वेळ ,काळ्या नभांची चादर
अन् लख्ख प्रकाश पताका उत्तर दक्षिण

सोसाट्याच्या वार्‍याला संभाळताना
एका छत्रीत व्हावे तुझे बहाने
भीजलेल्या ओठांवर यावे थेंब मोहाच्या क्षणांचे

सौदामीनीच्या कडकडाटात
घाबरणार्‍या कामिनीने
मिठीत येत
हातांच्या कडीला पडलेल
अस्वस्थ रिकामे जागेच कोड सोडवाव्

ओल्या कांतीच्या स्पर्शातली
तगमग
भिडणारी नजर बावरती
आन् अजूनही या ऐश्या पहिल्या प्रेमधारेच्या
प्रतीक्षेत जाळतोय माझिया मनातील पाउस ओला

Wednesday, 11 August 2010

पापा

पापा

पापा माझा चिमुरडा आज मला पप्पा बोलला
डोळ्यांतल्या आसावंसरशी घड्याळाचा काटा
तीन दशक माग सरकला
ईवल्याश्या पावलांत मी त्या माझ बालपण बघितल...

दोन्ही डोळा वाहे गंगा आन् जमूना
तेव्हा स्मरे रडक्या पिलासाठीच्या
तयाच्या घरभर चकारा
असा चंद्राच्या साथीला हा सूर्य रोज रातीला जागला

शेरभर दुधासाठी गावभर पायपीट
आणवाणी पायांवर खड्या काट्याची लयलूट,
आज गाडी आन् चाकर तेव्हा मात्र
खांद्यावर भक्कम त्या
मी जग पालथा घातला

शर्टखाली लपवली ठिगळाची बंडी
अन् दुपारच्या जेवणाला म्हणे आज उपवासाची संधी
आईसक्रीमच्या हट्टासाठी त्याच्या अशा कितीतरी तर्‍हा
आजही नातवासाठी खाऊ बघ आधी त्यानेच रे आणला
त्यानेच रे आणला.........

Monday, 24 May 2010

कसे बोलले प्रेम क्षण

कसे बोलले प्रेम क्षण

कधी ओठांवर न चढणार्‍या शब्दांनी
बेमालूमपणे ती रात्र सजवली
तयांच्या स्पर्शाने आंधारी रात्रही लाजली

नजरेला भीडली नजर
पापण्यांच्या उघडझापीत चमकली विद्युलता
चार बाहुल्यांतुनी

हृदयाची वाढली धडधड
बंद जणू पडली श्वास ऊश्वासाची गती
अन् विरघळले ते प्रेमक्षण
तयांच्या उत्कट ओठ स्पर्शातुनी

-धनंजय

Monday, 3 May 2010

Lek

Thursday, 1 April 2010

She


SHE


Staring is only way looking at her
blinking is such waste of time

Just go on with ur talks
After so many days so many brain cells are talikng with me
ohhh god why you created so less no. of intelligent people on d earth

We went for shopping
I came out with anklet for her
& she was still in the pile of sarees
searching one for my mother

that’s her

Tuesday, 2 March 2010

हे दिनकरा....

कातरवेळचा अस्ताला जाणारा सुर्य ..आकाशात पसरलेली लालीमा
अशा वेळीस सुचलेले हे काही शब्द ..


हे दिनकरा....

कोणी बोले उन्ह उतरू लागल
त्याच तेज सरु लागल

मोठ्या झाल्या सावल्या
वेदनांची आर्तता त्यांच्या गाहिर्‍या आंधाराला

त्याची जखम फारच जाणवली
रक्ताची तया लाली आसमंतावर पसरली

दु:ख मोठ्या उराचे कोणा बोलता समजेना
सांगण्यासाठी ते, दुसरा सूर्य अवकाशात गवसेना

उदय अन् अस्तातही तेवढीच प्रतिमा
जगता मरतादेखील मोठ्यांच्या सारख्याच खुणा

अंधार्‍या रातीतही चांदण्यांचा शिडकावा
सूर्यदेवाच्या तेजावर चंद्राने तोलला

ऐश्या जगता मरता प्रकाशणार्‍या दीपस्तंभाना
माझ्या तोकड्या शब्दांचा नजराणा

-धनंजय

Friday, 26 February 2010

ओला प्रणय

ओला प्रणय
पावसाची सर मृदगंध मातीचा
भीजलेला अन् देह तुझा

ओघळनारे थेंब जैसे
चमकते चांदणे
की मोतियाची लड
तव कटीप्रदेशावर

अशाया श्रवणसरीतही
ग्रीष्म ठाकला माझिया मनी
टपटपत्या बिंदूची जेव्हा
होते तुझ्या ओठांशी सलगी

एक शुभ्रपतका उत्तरदक्षीण
अन् गडगडत्या वार्‍याने
उडावीता पदर
रंगला ओला प्रणय

येऊन सामावेल का ती मिठीत माझ्या?
का अवचीत लाजेल मुग्धा
देखता ओले प्रतिबिंब तिचे मम नयनात

हनुवटीवर स्पर्श साजनाचा हलकासा
या लाजळूचाही अभिनय मग गळून पडला

मोरपंखी स्पर्श सार्‍या कायेवरून
अन् आज ओले मिलन रंध्रारंध्रातून

-धनंजय

थेंब आसवाचे

थेंब आसवाचे

या हवेतील गारव्याला एकच मागन आहे
माझ्या अश्रूंस एक तरंगणार आभाळ दे
विरहवून त्याना तीच्या खिडकीशी सोडून ये
नभातून उतरू दे ते थेंब बनूणी पावसाचे
हे थेंब बरसतील सखे तुझ्या दारी
जराशी अलगद सामोरी जा
नाजूक तुझ्या तळहातावर एक गाव दे त्याना
अन् हलकेच डोळ्याना टिपत
तुझ्या अधरावर स्थान दे
माझ्या आसवाच्या प्रत्येक थेम्बाला
तुझ्या ओठांचा एक तरी हसू दे…
-धनंजय

Saturday, 20 February 2010

हे भगवंता

I was just leafing through some pages & read about stalin, that in his child hood he was great beliver of god & then suddenly turned to athiest.
An idea came to mind, you might be believer or non believer of god but you should always do good things.
Later I got to know there is cult in Europe which follows same beliefs.
That's irony, even if the people are non beliver they have some beliefs atlast, even if it might be about non existance of GOD. :-)

हे भगवंता

तुम्हास आमची आठवण आली
आमच्यासाठी हाच हिरामोलाचा क्षण
आज आज खरच बदलल आहे सार
मनाच्या पार पोहचले आहे सारे
नश्वर ईश्वर सार काही ईथलच तुझ्या माझ्यातल
राम रहीम मसिह कोई एकही नही
स्टालिनसुद्धा तुझ अस्तित्व नाकारून गेला
समजले मजलाही सर्वत्र चांगले व्हावे
हाच एक उद्देश
भगवंत असो वा नसो
सर्वत्र चांगले हाच त्याचा अं आपला उद्देश
खरच बदलतय सार
-धनंजय

Sunday, 14 February 2010

Girls

Girls

You can play around the words
you can use us for d time being

men are toy like thing
she can use them for her mean

Why always I select a wrong girl
How she able to beat me
with magic trick that she have

Mine speculation about her simplicity
& kindness always gone on toss..
And I had to repent on my thought

She is beauty & simple
she is love
she is goddess & other name of smile

hey my friend, you are wrong
because she is shrewd & cunning
love is play for her
& you are the just next one
she is cruel & a witch

ohh my friend take my word,
she will fool you with her simple attire.

-Dhananjay :-)

Wednesday, 13 January 2010

प्राजक्त

प्राजक्त

अंगणात बहरुन आलाय प्राजक्त आज
तुझ्या आठवणींच्या प्रत्येक गंधात
दरवळतोय त्याचा सुवास

संथ वार्‍यावर होणारी सळसळ
अन् त्याच रंगाच्या ओढणीमागची तुझी हालचाल

त्या गंधात बहरलेली लांबसडक वेणी
अन् तेव्हा हातात उतरलेली एक लाजलेली कळी

हजार वार्‍या झाल्या असेल
प्राजकताच्या बहाण्यात माझ्या दारी
नजरभेटीची हूरहुर नयनी
ती नजर मिळताच तू मात्र गोरिमोरी

ऐश्या अनेक आठवणींचा सडा
वेचतसे मी
जेव्हा बहरे हा प्राजक्त
घेऊन आठवण तुझी माझ्या अंगणी.....

धनंजय :-)

Saturday, 9 January 2010

लग्नघटिका

लग्नघटिका

आज आयुष्य
सप्तपदीनी नव्याने चित्तारल
अन् लग्नाच्या वेदित मी तयाला
मन्त्राग्नित नव रूप घेताना बघितल...

अंतरपाटापलिकडे
आयुष्य एक नवा पट घेऊन उभ होत
अन् माळाबरोबरच अनेक संदर्भ
सुद्धा ते एकमेकाना देत होत...

तलहातावरच्या मेहेन्दित
जन्मली एक रेष नवी
तैशीच भाळीच्या कुंकवाने
रंगवली एक खूण राहिलेली जन्मवेळी..

कोणत्या तराजूत तोलु हे मन
एक डोळ्या हसू अन् दूज्या दिले आसु
सप्तपदीच्या हर पावलावर वाढवली तयाने
होती नव्या नात्यांची हूरहुर
अन् तूटनार्‍या रुनानुबंधांची तगमग..


दोन विधीनी तर भान्डावून सोडलय,

एक मंगळसूत्राच्या घट्ट विनीत
आज माझ मीपन त्याने सोडवलय,

आणिक कन्यादानाच्या वाहिलेल्या अर्ध्यात
माझ अर्ध आयुष्य...

धनंजय

Saturday, 19 December 2009

पाउस

पाउस

सरसर सरसर वारा आला ,
भरभर भरभर चला घराला

तो राजबिंडा चालला रस्त्याला,
उडाला फेटा त्याचा
तोही पळाला ..
सरसर सरसर वारा आला….

गडगड गडगड विजा कडाडल्या
तो शूर सेनानी बालसेनेतला
अवचित कुशीत आईच्या शिरला
सरसर सरसर वारा आला….

टपटप टपटप पाउस आला,
नार ती एकटीच शृंगारलेली
भिजली गेली घराच्या आडोशयाला
सरसर सरसर वारा आला…

घनघन घनघन गारा बरसल्या ग्वाल सारे घरातील
आले अंगणात जमवू लागले मोती आभाळीचे
पोटी साठवले तयानी ते खडे
अन् आम्ही हे क्षण अमृताचे

सरसर सरसर वारा आला
गडगड गडगड विजा कडाडल्या
टपटप टपटप पाउस आला
घनघन घनघन गारा बरसल्या
की सरसर सरसर वारा आला .
भरभर भरभर चला घराला, चला घराला…

-Dhananjay

हे भगवंता

हे भगवंता

तुम्हास आमची आठवण झाली
आमच्यासाठी हाच हिरामोलाचा क्षण
आज आज खरच बदललाय पार
कोणाला वाटे ना वाटे पण येथेच बदलल हे सार
मनाच्या पार पोहचले सारे
नश्वर ईएश्वर सार काही येथल तुझ्या माझ्यातला
राम राहीम मासिह कोई दुजा नाही
स्टालिन तू सुध्दा त्याच अस्तित्व का नाकारून गेला
समजले आज मजलाही सर्वत्र चांगले व्हावे
हाच एक उद्देश भगवंत असो वा नसो
सर्वत्र चांगला हाच त्याचा ना आपला उद्देश आहे
खरच पार बदलतय आता सार.......

-Dhananjay

Sunday, 6 December 2009

कान्हा

कान्हा

हळूहळू बघ रजनीनेही कात टाकली रे कात टाकली
लाल रंगाचा शालू नेसून
बघ ती नववधु आली
किलबिल किलबिल वाजंत्रीही वाजे
सूर कान्हाच्या बासुरीचे
दूरवर उमलती सहाश्ररश्मीसवे
किरणांचे सडे पानवेलीतून टाकत
आदित्यानेही डोंगरमागूणी त्याशी
डोकावून पहिले रे डोकावून पहिले
हळूहळू बघ ….
मंद पवनही त्याशी खेळे
मोरपीस ते सुंदर पीतांबर डोले
सवळ्या पाण्यात जणू भास्कराने
न्हाऊ घातले रे न्हाऊ घातले
-Dhananjay

Friday, 20 November 2009

26/11

26/11 आज एक वर्ष पूर्ण होतय
या सायंकाळी मुंबई शहरालाही स्वतःच मन हलक करावास वाटल...

26/11

तीन महलातूनी संचारला
थरार चार सैतानान्चा...
अन् समुद्रातील चक्रवाताचा,
आज
माझ्या अविरत गतिस चाप

आकाशात त्या राती शीतल चंद्राबारोबर
एक धगधगता गोळाही जागला (ताज हॉटेलच रात्रभर जळन)
जागली अनेक नाती गोती
बाबा दादा ताई अन्
छूटकिची नजर शोधणारी आई

शांत फक्त निजली
सुसाट गोळयांच्य़ा प्रहारात हरवलेली
काही थंड झालेली रक्ताची थारोळी

त्या माझ्या जखमा
आजही भळभळतायेत
आज जरी नाहीत लाल
पण आठवणी सार्‍याच ठिकाणी
आसवांत वाहतायेत

बापाच छत्र हरवलेली कालची सुमी
आज सैन्यात दाखल झाली
अश्रू जपून पापण्यांच्या कोपर्‍यात
आंगर घेऊन आज उभी राहीली

रहिमचा आज एक पाय लाकडी
तरी हास्य आणिक
किट्लीतला चहाही तैसाच गुलाबी

मर्त्य चढल जरी सरणावरी
पण ना हिरावू शकला हा तांडव
हिंमत माझी
हर एक आघताबरोबर
त्याच प्रखरतेने दिपवणारी
ही येथली शक्ती एकतेची

- धनंजय